«Ο Μαρξ ο Λένιν και το καθαρό-απέριττο «τραίνο» της Υγείας για όλους»
Έχουμε 131 επισκέπτες  σε σύνδεση
«Ο Μαρξ ο Λένιν και το καθαρό-απέριττο «τραίνο» της Υγείας για όλους» E-mail

«Ο Μαρξ ο Λένιν και το καθαρό-απέριττο «τραίνο» της Υγείας για όλους», συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή οικονομικών της Υγείας Γιάννη Κυριόπουλο

17|07|2018

O κος Γιάννης Κυριόπουλος κάνει «φύλλο και φτερό» τη βασική μαρξική θεωρία και την εφαρμογή της στα συστήματα υγείας, «από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του” , εξηγεί γιατί έχει γίνει πιο δυσχερής η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, και γιατί οι ανισότητες μεταξύ φτωχών και πλούσιων στην Ελλάδα είναι πλέον μεγαλύτερες, και τέλος αντιπαραβάλλει στο ελκυστικό και ανέφικτο motto, “δωρεάν και ίση υγεία για όλο το λαό”, ένα πραγματιστικό «τραίνο» (στην Υγεία), λιτό απέριττο και ευπρεπές στο οποίο θα μπορούν να επιβαίνουν όλοι. Υπό προϋποθέσεις, λέει ο κος Κυριόπουλος, θα υπάρχουν και βαγόνια πρώτης θέσης, και αυτοί που θα τα επιλέγουν θα πρέπει φυσικά να επιβαρύνονται τη διαφορά.

• Είναι σήμερα καθολική και πιο δίκαιη η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στη χώρα μας;

Προφανώς δεν υπάρχει βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης στην ιατρική περίθαλψη. Το αντίθετο μάλιστα. Στη πρόσφατη περίοδο, όπως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά δεδομένα η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας έχει καταστεί δυσχερής και συνδέεται με τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές που συχνά οδηγούν σε καταστροφικές δαπάνες τα νοικοκυριά.
Ειδικότερα, το 14% των νοικοκυριών σύμφωνα με τη Eurostat δυσχεραίνεται στη προσπέλαση των υπηρεσιών υγείας -για οικονομικούς λόγους- ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 37% για το κατώτερο πεμτημόριο του πληθυσμού.
Η επιδείνωση των συνθηκών πρόσβασης οφείλεται στο συνδυασμό των χρονίωνστρεβλώσεων του υγειονομικού τομέα και των δυσμενών επιπτώσεων της κρίσης και των ατελέσφορων “μνημονιακών”πολιτικών. Όμως τα φαινόμενα αυτά κατανέμονται με διαφορετική ένταση και έκταση στα διάφορα στρώματα του πληθυσμού και παράγουν ανισότητες που ακυρώνουν το κριτήριο της ισότητας και την αρχή “ίση πρόσβαση για ίση ανάγκη“ ώστε να τίθεται σε αμφισβήτηση η φιλελεύθερη δημοκρατική παραδοχή για την ισότητα των ευκαιριών στις σύγχρονες ανοικτές κοινωνίες.


 


Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι οι θετικές κυβερνητικές παρεμβάσεις το 2014 και το 2016 για την de jure κάλυψη του ανασφάλιστου τμήματος του πληθυσμού (22% ) δεν επέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα πενιχρά αποτελέσματα του μέτρου αυτού οφείλονται στο γεγονός ότι η πρόσβαση -όπως και στη περίπτωση των ασφαλισμένων- συναρτάται απο τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές που αποτελούν τη κυρία πηγή χρηματοδότησης (40%) του υγειονομικού τομέα,
Συμπερασματικά τα φαινόμενα αυτά εντείνουν τις ανισότητες και ευνοούν τις διακρίσεις σε βάρος των φτωχών, των ανέργων, των ηλικιωμένων, την γυναικών και των παιδιών που έχουν μικρότερη κοινωνική και οικονομική ισχύ.

• Γίνεται (και πολύ σωστά) μια μεγάλη συζήτηση για τους κοινωνικά αδύναμους συμπολίτες μας τα χρόνια της κρίσης. Από την άλλη πλευρά όμως φαίνεται ότι η μεσαία τάξη έχει αφεθεί να τα “βγάλει πέρα” μόνη της και στην υγεία. Υπάρχουν μελέτες ή εκτιμήσεις που να δείχνουν την κατάσταση της υγείας των ανθρώπων με μεσαία εισοδήματα;
———
Τα επακόλουθα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην υγεία πλήττουν το σύνολο του πληθυσμού αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό τις ευπαθείς ομάδες και τους φτωχούς. Οι κύριες διαστάσεις της βλαπτικής αυτής επίδρασης είναι η ανεργία, η επαπειλούμενη εργασία, ο δανεισμός και τα χρέη. Καθ’ όμοιον τρόπο
εξελίσσεται η κατάσταση και στη παροχή ιατρικής περίθαλψης .Παρά το γεγονός οτι τα μεσαία στρώματα βρίσκονται θεωρητικά σε καλύτερη θέση, εντούτοις οι πολιτικές του “βίαιου εξισωτισμού“ τής μεσαίας τάξης σε συνδυασμό με τη χρονική παράταση της κρίσης και τα φαινόμενα ευρείας φτωχοποίησης φέρουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε άκρως δυσχερή θέση.
Εν άλλοις λόγοις, η υγεία υποβαθμίζεται και η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη καθίσταται συνεχώς δυσχερέστερη για το σύνολο του πληθυσμού συμπεριλαμβανομένης και της μεσαίας τάξης που χωρίς τις αποταμιεύσεις του παρελθόντος δεν έχει πλέον τη δυνατότητα καταβολής ιδιωτικών πληρωμών και παραπληρωμών για να προσπελάσει τις υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης.
Ως εκ τούτου, οι ανισότητες αναπαράγονται και διερύνονται σε βάρος των μη ευνοημένων ομάδων του πληθυσμού αλλά “ισορροπούν” σε χαμηλότερο επίπεδο λόγω του εξισωτισμού και της φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης. Είναι προφανές οτι η εξέλιξη αυτή δεν αποκαθιστά τα προβλήματα ισότητας και ταξικότητας στη υγεία και την ιατρική περίθαλψη.

• 40 χρόνια μετά τη Διακήρυξη της Άλμα Άτα με το σύνθημα “Υγεία για Όλους” τι έγινε σωστό, τι λάθος και τι θα μπορούσε να γίνει;
———-
Η σημασία της Διακήρυξης της Alma Ata αναγνωρίστηκε άμεσα στη χώρα μας και σημαντικές πλευρές της έτυχαν εφαρμογής απο τους Υπουργούς Υγείας Σπύρο Δοξιάδη και Παρασκευά Αυγερινό στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Η Διακήρυξη ενέπνευσε για τη μεταρρύθμιση του υγειονομικού τομέα με βάση τη πρωτοβάθμια φροντίδα και την ισότητα στη πρόσβαση για ίση ανάγκη.
Όμως δεν ενσωματώθηκε ως συστατικό στοιχείο της εθνικής πολιτικής υγείας ώστε αφενός τα μέτρα ελέγχου των ανισοτήτων να προαχθούν και η διαχείριση και ο έλεγχος των κοινωνικών και οικονομικών προσδιοριστών της υγείας να καταστεί δυνατός και αποτελεσματικός και αφετέρου να υποστηριχθεί η μεταρρύθμιση στη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ώστε να δοθεί ευχερής και ισότιμη πρόσβαση στο σύνολο του πληθυσμού.
Παρά ταύτα, η έμπνευση μπορεί να είναι προωθητική δυναμη και η απόδειξη είναι οτι 40 χρόνια μετά το μήνυμα είναι: “Ολική Επαναφορά στις Αρχές της Διακήρυξης της Alma Ata”.
Η εξέλιξη αυτή θέτει σε επανεξέταση το σχήμα: φροντίδα υγείας versus ιατρική περίθαλψη και ως εκ τούτου και μόνον δρά ευνοϊκά υπέρ του πρώτου.
Συνεπώς η απάντηση στη περιπέτεια της υγειονομικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.Η υποστήριξη ενός τέτοιου εγχειρήματος προσκρούει στη αντίθεση της ιατρικής ελίτ και στα συμφέροντα του ιατροτεχνολογικού συμπλέγματος.Εξάλλου το υπόδειγμα της Alma Ata δεν προσφέρεται για τη παραγωγή πλεονάσματος προς ιδιοποίηση όπως συμβαίνει στη τεχνολογική νοσοκομειακή ιατρική.

“Ο καθένας σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του”. Υπάρχει σύστημα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης που να μπορούσε να “υπηρετήσει” αυτή τη βασική μαρξική αρχή;
———
Η αρχή αυτή αποτελεί τη πρωταρχική δήλωση των συστημάτων υγείας -σε άλλοτε άλλο βαθμό- οποιουδήποτε τύπου (Bismarck, Beveridge, Semashko) υπό την έννοια του κριτηρίου της δίκαιης κατανομής των βαρών (“σύμφωνα με τις ικανότητές του”) και της ισότητας στη πρόσβαση (“ανάλογα με τις ανάγκες του”).
Στο πλαίσιο αυτό τα υγειονομικά συστήματα δομούνται και οι πολιτικές υγείας ασκούνται στο όνομα της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Στη πράξη όμως εμφανίζεται μια διαφορετική εικόνα δεδομένου οτι η βιομηχανία ιατρικής περίθαλψης συνιστά ένα πεδίο συγκρούσεων συμφερόντων και ταξικών αντιθέσεων κατά τη διατύπωση του Michel Foucault. Συνεπώς τα κριτήρια της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης φαλκιδεύονται εξαιτίας της προσπάθειας ελέγχου του υγειονομικού τομέα για λόγους οικονομίας, εξουσίας αλλά και ιδεολογίας.
Συχνά η ιδεολογική επίκληση της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης στην υγεία και την ιατρική περίθαλψη συμβάλλει στην άσκηση κοινωνικού ελέγχου αλλά και νομιμοποίησης, πράγμα που διευκολύνει τις διαδικασίες ιδιοποίησης του πλεονάσματος απο την ιατρική ελίτ και το ιατροτεχνολογικό σύμπλεγμα με την ανοχή ή/και τη συμβολή του πολιτικοδιοικητικού συστήματος.

• Σ’ ένα ιδανικό σύστημα υγείας θα μπορούσε να γίνει πράξη αυτό που φέρεται να είχε πει ο Λένιν, (κατ’ άλλους ο Γάλλος σοσιαλιστής ηγέτης Ζαν Ζωρές) ότι “αγωνίζομαι για να ταξιδεύουν όλοι στην πρώτη θέση”; Μπορούν όλοι οι πολίτες δίκαια και ισότιμα να απολαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες υγείας;
———
Απολύτως όχι. Το motto “δωρεάν και ίση υγεία για όλο το λαό”, παρά την ιδεολογική και πολιτική ελκυστικότητά του,είναι προφανώς ανέφικτο επειδή η υγεία δεν ανταλλάσσεται και ακόμη έχει κόστος. Επίσης στο κόσμο βασιλεύει η σπανιότητα των πόρων και αυτό αναγκάζει να γίνονται επιλογές ώστε να επιτυγχάνεται η αποδοτική χρήση των πόρων.
Ακόμη, είναι ανέφικτη η επινόηση ενός συστήματος υγείας για όλους δεδομένου ότι τα άτομα έχουν διαφορετικές προτιμήσεις.
Κατα συνέπεια μπορεί να υπάρξει ένα (λιτό, καθαρό και ευπρεπές) τρένο για όλους. Αυτή είναι η πρώτιστη επιλογή. Στη συνέχεια και υπό προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχουν θέσεις που να ανταποκρίνονται στις προτιμήσεις ομάδων πολιτών. Με τη δική τους επιβάρυνση.
Τα σύγχρονα συστήματα υγείας οικοδομούνται στο όνομα της κρατούσας τάξης αλλά για το σύνολο του πληθυσμού. Όταν η συνθήκη αυτή παραβιάζεται τα συστήματα και οι πολιτικές υγείας τίθενται σε αμφισβήτηση και σταδιακά απονομιμοποιούνται.
Η σύγχυση ανάμεσα στην ισότητα και τον εξισωτισμό είναι προϊόν του “κοινωνικού” λαϊκισμού και παράγει ρήγματα εμπιστοσύνης που οδηγούν στην απονομιμοποίηση από τμήματα της μεσαίας τάξης.

• Στην Ηνωμένες Πολιτείες , η πάλη των τάξεων εκφράστηκε στην αντιπαράθεση για το Obama Care, στην Ελλάδα του σήμερα, διαφαίνονται ανάλογες συγκρούσεις;

Το σχέδιο Obamacare είναι η απάντηση της φιλελεύθερης πολιτική τάξης στην αναγκαιότητα κοινωνικής συνοχής δεδομένου ότι δι’ αυτού επιχειρείται η υγειονομική ασφαλιστική κάλυψη μεγάλων τμημάτων της μέσης και της κατώτερης μεσαίας τάξης που δεν έχουν επαρκές εισόδημα για να πληρώσουν ασφάλιστρα αλλά δεν είναι αρκούντως φτωχοί για να καλυφθούν προνοιακά.
Εξάλλου οι ηλικιωμένοι και οι φτωχοί καλύπτονται πλήρως απο τη δεκαετία του ‘60 στα προγράμματα Medicare και Medicaid που εισήχθησαν απο το πρόεδρο Lyndon Johnson. Συνεπώς και παρά τις αντίθετες εντυπώσεις οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λύσει πλέον τα βασικά προβλήματα καθολικής αλλά και αξιοπρεπους καλυψης του πληθυσμού. Ταυτόχρονα το σχέδιο Obamacare εισάγει καινοτομίες στη παροχή ιατρικής περίθαλψης που είναι άξιες ιδιαίτερης προσοχής όπως η εισαγωγή bonus-malus και η διαχείριση των συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου για την υγεία.
Η περίπτωση της χώρας μας είναι διαφορετική και η ισορροπία στις υγειονομικές αγορές σχετίζεται με το υψηλό κοστος χρόνου και τις ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές πράγμα που σημαίνει ότι στη πραγματικότητα η κάλυψη του πληθυσμού είναι de facto μερική. Εξάλλου οι δείκτες χρηματοδοτικής δικαιοσύνης και φτωχοποίησης λόγω καταστροφικών δαπανών από τα νοικοκυριά είναι από τους δυσμενέστερους μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.
Είναι βέβαιο ότι η πολιτική ρητορική για την υγεία και την ιατρική περίθαλψη συνιστά ένα ισχυρό “εργαλείο” στη πολιτική αντιπαράθεση αλλά δεν μπορεί να αποκρύψει το συγκρουσιακό χαρακτήρα των διαφορών στη πολιτική υγείας. Ιδιαίτερα στη παρούσα συγκυρία στη χώρα μας όπου η επιστροφή στο κράτος πρόνοιας και η επαναφορά στη κοινωνία της ευημερίας αποτελούν τη βασική πολιτική επιλογή στη προσεχή περίοδο.

 

Ο κος Γιάννης Κυριόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών της Υγείας

ΠΗΓΗ: helthview.gr

 
Copyright © 2012 ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ.
Ξ. Τριανταφυλλίδη 19 Κοζάνη 5011 TΗΛ: 2461034652
Για καλύτερη εμφάνιση χρησιμοποιείτε τον Firefox
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

 

Αγαπητέ ασφαλισμένε,



το Υπουργείο Υγείας και ο ΕΟΠΥΥ εφαρμόζουν από 1/8/2018 το θεσμό του οικογενειακού ιατρού, παρά τη γενική κατακραυγή του ιατρικού σώματος και χωρίς να υπάρχει επάρκεια ιατρικού δυναμικού που να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών σε Πανελλαδικό επίπεδο καταγγέλλοντας μονομερώς Πανελλαδικά περίπου 2.000 συμβάσεις παθολόγων, γενικών ιατρών και παιδιάτρων του δικτύου των συμβεβλημένων ιατρών και καταργώντας περίπου 4,8 εκατ. δωρεάν επισκέψεις προς τους πολίτες. Οι ενδιαφερόμενοι ιατροί για τη νέα προκήρυξη του ΕΟΠΥΥ αριθμούν 465 σε όλη τη χώρα.

 

Σύσσωμος ο ιατρικός κόσμος έχει στραφεί κατά του νέου συστήματος αφού εισάγει  αιφνίδια πρωτοφανή συρρίκνωση των σημείων παροχής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στον ιδιωτικό τομέα με υποχρεώσεις που επιβαρύνουν σημαντικά τις πάγιες λειτουργικές δαπάνες του ιδιωτικού ιατρείου και απαξιωτικούς όρους αποζημίωσης του ιατρικού δυναμικού της χώρας που εξαϋλώνονται από την υπέρμετρη φορολόγηση και ασφαλιστική επιβάρυνση. Η προβληματική υγειονομική χαρτογράφηση, η έλλειψη πλαισιωμένης διοικητικής διαδικασίας, τα εμπόδια πρόσβασης των ασθενών στο δημόσιο σύστημα εισάγουν δυνητικούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία με την επερχόμενη απασφάλιση του πληθυσμού σε πολλές περιοχές της χώρας.

 

Αγαπητέ ασφαλισμένε,

 

Σήμερα ξεκινάει μία εξαιρετικά δύσκολη, υποβαθμισμένη και αβέβαιη πορεία του ασθενούς στο δημόσιο σύστημα ΠΦΥ. Η αναζήτηση οικογενειακού ιατρού αποτελεί μία ακανθώδη περιπέτεια χωρίς τέλος. Οι πανάκριβες ασφαλιστικές εισφορές που αποδίδουμε όλοι στον ΕΦΚΑ/ΕΟΠΥΥ οδηγούν σε παροχή υπηρεσιών υγείας μέσα στα πλαίσια ενός ασφυκτικά κλειστού και απάνθρωπου συστήματος, που θα έχει μειωμένο ή αρνητικό αποτέλεσμα στην καθημερινή ιατρική πρακτική του Ασφαλιστικού τους Ταμείου.

 

Ως θεράποντες ιατροί, παραμένουμε στην υπηρεσία του πολίτη επιλέγοντας την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία στην άσκηση του ιατρικού έργου.

 

ΕΚ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ

 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΙ ΕΟΠΥΥ

 

ΕΝΙ - ΕΟΠΥΥ

ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
ΕΝΙ - ΕΟΠΥΥ ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ 3/8/2018



Αλαλούμ και χαοτική κατάσταση στην ΠΦΥ με δυνητικούς κινδύνους για την ατομική και δημόσια υγεία των πολιτών Από 01/08 γινόμαστε μάρτυρες μιας τραγελαφικής κατάστασης στην ΠΦΥ με τους ασφαλισμένους να αναζητούν απεγνωσμένα οικογενειακό ιατρό.μετά από απανωτά τηλέφωνα σε παθολόγους, γενικούς ιατρούς και παιδιάτρους του ιδιωτικού τομέα. Η συνέχεια της αναζήτησης στις τοπικές μονάδες, κέντρα υγείας αποβαίνει πολλές φορές άκαρπη καθώς τους γνωστοποιείται ότι δεν υπάρχει ακόμη επίσημη ενημέρωση για τη διαδικασία εγγραφής σε οικογενειακό ιατρό. Για τους τυχερούς που εξασφάλισαν ηλεκτρονική πρόσβαση και δήλωση εγγραφής σε οικογενειακό ιατρό, δεν υπάρχει γνωστοποίηση της περαιτέρω διαδικασίας που θα ακολουθηθεί για την ολοκλήρωση της εγγραφής και την κατάρτιση του ηλεκτρονικού φακέλου, γεγονός που απαιτεί χρόνο καθώς δεν υπάρχουν οδηγίες ή εξοικείωση των υπαλλήλων με την πλατφόρμα εγγραφής. Πολλοί νομοί της χώρας, ακριτικές και νησιωτικές περιοχές που δέχονται μεγάλα κύματα μεταναστευτικών ροών αντιμετωπίζουν ήδη τις συνέπειες της μαζικής απασφάλισης του πληθυσμού, καθώς η κακή χαρτογράφηση και ο ατελής σχεδιασμός έχει επιφέρει τεράστια κενά στην εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων. Η πολυπλοκότητα της διαδικασίας αποκαρδιώνει τους ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, οι οποίοι αγωνιούν να βρουν σημείο πρόσβασης στις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας καταλήγοντας να επιβαρυνθούν το αντίτιμο της επίσκεψης ώστε να αποφύγουν την ορθοστασία και την ταλαιπωρία. Άλλοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν ραντεβού στα νοσοκομεία, όπου εισπράττουν την άγνοια του προσωπικού για το πλαίσιο λειτουργίας του νέου θεσμού. Σύγχυση και καχυποψία στους πολίτες προκαλεί η παραμονή των ονομάτων των ιατρών που τους καταγγέλθηκε η σύμβαση από τον ΕΟΠΥΥ, στην ιστοσελίδα του Οργανισμού. Προφανώς το γεγονός αυτό εμπεριέχει σκοπιμότητα ώστε να υπάρχει μία θολή εικόνα για την παταγώδη αποτυχία μίας μεταρρύθμισης που σχεδιάστηκε άναρχα επί χάρτου, χωρίς ρεαλιστική χαρτογράφηση παρά την ολοκληρωτική αντίδραση του ιατρικού κόσμου. Η ίδια σκοπιμότητα προσπαθεί να πείσει τους ανίδεους, περί του στρεβλού "παλιού" συστήματος όταν γνωρίζουν οι άπαντες ότι οι επισκέψεις δεν μπορούσαν να εκτελεσθούν τις πρώτες ημέρες του μήνα παρά μόνο με το ανώτατο όριο των 20 επισκέψεων την ημέρα, χαρτογραφημένες και ελεγχόμενες από το ηλεκτρονικό σύστημα. Η αλήθεια είναι συγκεκριμένη. Περίπου 2.000 συμβάσεις παθολόγων, γενικών ιατρών και παιδιάτρων καταγγέλθηκαν αιφνιδιαστικά και αντικαταστάθηκαν με 465 νέες συμβάσεις ΕΟΠΥΥ. ( αρνητική μεταβολή κατά 77%). Η δε παρουσία 280 περίπου ιατρών στις ΤΟ.ΜΥ δεν είναι ικανή να ικανοποιήσει την νομοθετική αναλογία οικογενειακού ιατρού ανά 2.250 κατοίκους. Λιγότερο από 1.000 ιατροί για 11 εκατ Έλληνες. Τονίζεται ότι η καταναγκαστική επίταξη των υπηρετούντων ιατρών (παθολόγων, γενικών ιατρών και παιδιάτρων) στα κέντρα υγείας (αστικά / αγροτικά) έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στους κόλπους των ιατρών του ΕΣΥ, καθώς η σύμβασή τους εμπεριέχει καθηκοντολόγιο ασυμβίβαστο με την ταυτόχρονη λειτουργία τους ως οικογενειακοί ιατροί. Λόγω της ύπαρξης σοβαρών δυνητικών κινδύνων για την ατομική και δημόσια υγεία των πολιτών και λόγω καταχρηστικής και παράνομης συμπεριφοράς του Οργανισμού κατά των νόμιμων δικαιωμάτων των συμβεβλημένων ιατρών, η ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ έχει καταφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας καταθέτοντας αίτηση ακύρωσης, αναστολής και προσωρινή διαταγή κατά της μονομερούς κατάργησης των παλιών συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ. Παραθέτουμε ένα ενημερωτικό σημείωμα για τους ασφαλισμένους, ως μία οφειλόμενη απάντηση στην ατελείωτη λασπολογία και στη καθοδηγούμενη σκοπιμότητα.




Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

Άννα Μαστοράκου Χρήστος Παπασιδέρης

 

 
ΕΟΠΥΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ πατήστε εδώ